راه اندازی «پرتال جامع هوانوردی عمومی ایران» ؛ به زودی        عضویت در کانال تلگرام هیتنا      
کد خبر: ۱۲۶۲۴     تاریخ انتشار: ۲۰ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۶:۵۵
طرح ساخت کشتی هوایی ML866 شرکت آئروز، تحقق یافته است اما این شرکت با مشکلات تامین بودجه مواجه شده است.

هیتنا، طرح ساخت کشتی هوایی ML866 شرکت آئروز، تحقق یافته است. اما این شرکت با مشکلات تامین بودجه مواجه شده است. آئروزکرافت ML-866 اولین وسیله نقلیه پایدار شناور هوایی جهان است که با هدف جابجایی محموله های سنگین بوسیله شرکت جهانی آئروز طراحی و ساخته شده است. تعداد کمی از کشتی های هوایی توانایی انتقال محموله را دارند. اما به نظر می رسد که کشتی هوایی ML866 موانع را پشت سر گذاشته و به یک بلوغ فنی و موفقیتی عظیم در بازار تجاری رسیده است.

این کشتی هوایی قابلیت بکار گیری در طیف گسترده ای از ماموریت ها مانند جابجایی محموله های سنگین، جستجو و نجات ، امدادهای اضطراری و پزشکی هوایی را داراست. این کشتی هوایی همچنین قادر است امکانات ونیازمندی های لازم را جهت اکتشافات نفت و گاز فراهم آورد. این وسیله می تواند محموله و تجهیزات را بدون کمترین آسیب محیط زیستی حمل کرده و تحویل مناطق کاری دهد.

شرکت جهانی آئروز در ماه جولای 2012، پروانه ساخت و علامت تجاری این طرح را از ایالات متحده آمریکا دریافت نمود. این شرکت همچنین قصددارد طراحی و ساخت دو نمونه بزرگتر از اینگونه کشتی های هوایی را با مشخصه های ML868 با وزن 60 تن و ML86X با وزن 500 تن را به انجام رساند.

قابل ذکر است که کشتی هوایی نوعی هواگرد سبک‌تر از هوا است. معمولاً گازی سبک در محفظه بزرگی در این نوع هواگرد قرار دارد که باعث شناور شدن آن در هوا می‌شود، همانطور که کشتی در آب شناور می‌شود. تا قبل از سال 1940 کشتی های هوایی در موارد بسیاری استفاده می شدند اما این روند به دلیل کم بودن قابلیت هایشان در مقایسه با هواپیماها کاهش یافت و با حوادثی همچون فاجعه ی 1974 که سبب آتش گرفتن گاز هیدروژن پر شده در کشتی هوایی بود تقریباً متوقف شد. امروزه کشتی های هوایی در تبلیغات ، دیدبانی و هواشناسی مورد استفاده قرار می گیرند.

با سقوط نمونه اولیه Dragon Dream سقف آن به شدت آسیب دیده و عواقب این رویداد ناگوار هنوز نامشخص است. اگرچه این شرکت می گوید همچنان علاقه زیادی به تولید این هواپیما دارد، اما برآورد کل سرمایه گذاری مورد نیاز برای تولیدات این کشتی هوایی در حال حاضر 2 میلیارد دلار می باشد.

این شرکت اظهار داشت که این طرح در باربری های هوایی و گردشگری، تغییرات اساسی به وجود می آورد. این شرکت برنامه ساخت سفینه هوایی ML866 با طول 169 متر را دارد که این سفینه قادر به حمل محموله 66 تنی می باشد و با حداکثر سرعت 120 کیلومتر در ساعت می تواند در ارتفاع 12200 پایی (7/3 کیلومتری) از سطح زمین بصورت شناور قرار گیرد. آئروز ML866 دارای یک کابین خلبان با ظرفیت 2 نفر است که قابلیت جمع شدن دارد. کابین مجهز به صفحات لمسی کنترل پرواز، اویونیکی و نمایش دهنده های پیشرفته است. سامانه بصری اضافی تعبیه شده در کابین،میدان دید پیشرفته ای را برای خلبانان مهیا می نماید تا در شرایط آب و هوایی دید صفر، برخاست و فرود ایمنی را داشته باشند.

نوع بزرگتر این سفینه هوایی، ML868، با سرعت و ارتفاع مشابه نوع قبلی و با طول 770 فوت (سه برابر بوئینگ 747)، می تواند 250 تن محموله را حمل کند.(تقریبا دو برابر ظرفیت ترابری هواپیمای F 747). شرکت آئروز قصد دارد نمونه 266 فوتی Dragon Dream را در پاریس در سال 2017 ارائه دهد.

در حال حاضر این موضوع تنها یک برنامه است. اما شرکت آئروز هنوز نمی تواند به این تجهیزات، به دلیل اینکه نیروی هوایی ایالات متحده اجازه ترخیص آن را، به خاطر سقوط هواپیما، صادر نکرده دسترسی پیدا کند. این شرکت اظهار داشت که انتظار دارد تا پایان فوریه اجازه برگشت این هواپیما را بگیرد. آئروز همچنین اعلام کرد که در حال حاضر هیچ چالش فنی وجود ندارد و تمام مشکلات آن برطرف شده است و اکنون تنها امور مالی حائز اهمیت است.

بسیاری از شرکت ها میلیون ها دلار برای توسعه کشتیهای هوایی تجاری هزینه کرده اند اما هیچ کدام از آنها به نتیجه نرسیدند. این شرکت می گوید این طرح با طرح های پیشین متفاوت است. زیرا از همان فن آوری زیردریایی با شناور ماندن در آب استفاده می کند.

با ساختار داخلی محکم Dream Dragon که از آلومینیوم و ترکیبات کربن ساخته شده، این سفینه هوایی بالون قابل انبساط داخلی خود را که در مخزن بزرگ این سفینه فشرده شده است، از گاز هلیوم پر و خالی می کند. قابل ذکر است که یکی از بهترین گاز های سبک که برای پر کردن بالن های مدرن استفاده می شود هلیوم می باشد. خلاء نسبی اطراف این بالون را احاطه کرده و زمانی که این بالون با هوای خارج این کشتی هوایی، پر می شود نیروی شناوری کاهش پیدا کرده و باعث فرود آن می شود. آزاد شدن هلیوم، از انبساط بیش از حد این بالون جلوگیری می کند. کاهش فشار داخلی این سفینه و خارج شدن هوا از آن باعث افزایش ارتفاع کشتی هوایی می شود.

با استفاده از هوا در مخزن مخصوص حفظ تعادل کشتی هوایی و نگه داری هلیوم در یک محفظه بسته، سفینه هوایی به بالاست ( سیستم پهلوگیری و تخلیه بار ) احتیاج ندارد.در واقع آئروز ML866 بر خلاف بالن و کشتی های هوایی مرکب دیگر، قادر است محموله خود را بدون ایجاد تعادل مجدد، تخلیه نماید. همچنین این سفینه می تواند پرواز و فرود عمودی را که برای اولین بار در وسایل نقلیه سبک تر از هوا طراحی شده، انجام دهد.

با تمام این مزایا، تأمین مالی این پروژه به تنهایی می تواند یک مانع جدی به حساب آید. این شرکت اسامی سرمایه گذاران را اعلام نمی کند و تنها ذکر کرده که این سرمایه گذاران، هم در بخش استراتژیک و هم در بخش مالی سرمایه گذاری کرده اند.

این شرکت ذکر کرد که گام بعدی، ساخت ناوگان است و برای انجام این امر به پول بیشتری نیاز دارد. مدیر عامل این شرکت اعلام کرد:"با برآورد انجام شده، 2 میلیارد دلار، نه تنها برای ساخت 22 ناوگان بلکه برای راه اندازی کل عملیات لازم است."

ایشان همچنین پیش بینی کردند که تولیدات کامل کشتی های هوایی تجاری تا سال 2016 با 22 ناوگان کامل می شود. شرکت PacifIc Airlift تفاهم نامه ای را با شرکت آئروز امضا کرده است. زیرا عقیده داشت که این کشتی هوایی پتانسیل حمل محموله را به جزایر دوردست که فاقد فضای کافی برای باندهای پروازی کامل است دارد. در واقع از این کشتی هوایی برای سفرهای دریایی بین جزایر می توان استفاده کرد. دیگر کشورها نیز علاقه مند به استفاده از این کشتی هوایی برای سفرهای مناطق خشک – مانند سفرهای دریایی- می باشند.

Icelandair Cargo نیز تفاهم نامه ایی را با این شرکت امضا کرده و اعلام داشت که این طرح بسیار جذاب بوده و اگر طبق برنامه پیش برود می تواند مشکلات تدارکاتی را در مناطق دورافتاده مانند گرینلند حل نماید.

این تفاهم نامه ها سرمایه گذاری های مالی را شامل نمی شود. اما این تفاهم نامه ها برای شرکت آئروز از نظر جذب سرمایه گذاران بالقوه برای ایده های خود حائز اهمیت هستند. در این میان آئروز قراردادی را با دولت ایالات متحده برای بالن های هوایی کوچک منعقد کرده است. در این مرحله دولت به دنبال توسعه وسایل نظامی نبوده و هدف توسعه وسائل تجاریست که می تواند مورد استفاده در بخش نظامی نیز باشد.

مدیرعامل شرکت آئروز متذکر شد که برخلاف طراحی نوآورانه، سرعت Dragon Dream کم است و با سرعت تنها 115 مایل بر ساعت از یک کشتی باری عظیم آهسته تر حرکت می کند. اما این موضوع مشکل ساز نبوده و گاهی اوقات سریعتر از کشتی های باری که کالاهای فاسدشونده را انتقال می دهند حرکت می کند. آب و هوا نیز یکی دیگر از موارد قابل بحث است و کشتی هوایی توانایی مقاومت در برابر تلاطم های هوایی بزرگ را ندارد. این شرکت اظهار داشت که در حال حاضر فقط به تحقیق برای اطمینان از کافی بودن تجهیزات پرداخته و ممکن است برخی محدودیت ها را برای عملکرد آن در مناطق شمالی قائل شود.

شرکت آئروز تاکید می کند که مشکلات قابل کنترل هستند. با این حال برای تولید این طرح، ابهامات بسیاری باید برطرف شود.


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد